Gazze konusunda uzman görüşlerine göre, Barış Konseyi’nin ilk toplantıları, mevcut çatışma dinamiklerini doğrudan ele almak yerine insani yardım ve yeniden imar sürecine odaklanmanın zorluklarını gözler önüne seriyor. Dr. Said Burahma, konseyin kurulmasının yasadışı olan çatışma politikalarının yeniden teyit edildiği bir süreç olduğuna dikkat çekti ve İsrail’in son ateşkes ihlalleri ile yüzleşmesi gereken uluslararası baskıyı azaltıcı bir rol oynayabileceğini belirtti.
Burahma’ya göre, İsrail’in sınır kapılarını kapalı tutma politikası, gazze halkının güvenli hareketini ve insani yardımlara erişimini kısıtlıyor; bu ise konseyin çalışmalarını aksatıyor ve yeniden imar sürecinin fiilen İsrail’in denetimine bağlı kalmasına yol açıyor. Uluslararası müdahalenin acil hale geldiğini anlatan analist, İsrail’in kısıtlamalarını hafifletmek için konsey üyeleri ve arabulucuların Washington’a baskı yapmasının gerekli olduğunu vurguluyor.
Bir yandan Gazze’nin yeniden inşası için gereken finansmanın geldiği söylenirken, kaynakların taahhüt edilen toplamın çok gerisinde kaldığı ve 70 milyar doları aşan ihtiyaç rakamının karşılanması için ciddi bir niyetin eksik olduğu eleştiriliyor. Burahma, uluslararası çabaların insaniya indirgenmiş bir yaklaşım ile sınırlı kalması halinde, altyapı tamamen çöktüğü ve konut eksikliği büyüdüğü için Gazze halkının zorunlu ya da gönüllü göçte kalacağı konusunda uyarıyor. Çözümün insanileştirilmesi gerekliliği üzerinde duran analist, bu yaklaşımın bölgedeki siyasi çözüm dinamiklerini yeniden hayata geçireceğine işaret ediyor.
