Adem Kılıç, ABD-İsrail ile İran arasındaki gerilimi değerlendirirken, müzakerelerin yakın gelecekte sonuçlanma ihtimalinin zayıf görüldüğünü ifade ediyor. Zenginleştirilmiş uranyum, nükleer program ve İran destekli unsurlar konusundaki görüş ayrılıklarının aşılmadığını, her iki tarafın da taleplerinden geri adım atmadığını belirtiyor. Cenevre sürecinden bu yana masada aynı taleplerin durduğunu ve kimsenin geri adım atmaması nedeniyle uzlaşı ihtimalinin düşük olduğunu vurguluyor. Hürmüz Boğazı konusundaki farklılıkların da diğer konuları etkileyecek kadar ciddi olduğuna dikkat çekiyor. İran’ın Hürmüz’ü kapatması durumunda bölgedeki güç dengeleri üzerinde ne kadar etkili olduğunun görüldüğünü ifade ediyor.
‘Ateşkes sağlansa bile süreç yeniden savaşa evrilecektir’ cümlesiyle savaşın genişleyen dinamiklerini özetleyen Kılıç, İsrail’in güvenliğine odaklanan ABD müdahalesinin temel nedeninin bu güvence olduğuna işaret ediyor. Netanyahu’nun yaklaşan ekim seçimleri öncesinde baskın bir rol oynamaya devam edeceğini, anketlerin güvenoyunu düşürdüğünü belirtiyor. Yakın dönemde karşısına güçlü bir rakibin çıkabileceğini öngören Kılıç, bu süreçte geçici bir anlaşmanın mümkün olabileceğini, ancak sonunda tarafların yeniden uzlaşmayacağını tahmin ediyor. Siyasi takvimin etkisiyle İsrail’in operasyonları sürdüreceğini ifade ederken, dünya kupası, NATO zirvesi ve seçimlerin bu geçici dönemdeki etkilerini de vurguluyor.
İkinci bir boyutta Çin’in bu çatışmaya nasıl yaklaşacağına dair öngörüleri ise şu çizgide: ABD-İran çatışması sırasında Köfrez ülkelerini güvenlik şemsiyesiyle savunmamasının, Çin’in bu ülkelerle ilişkilerini güçlendirme yönündeki adımlarını hızlandırabileceğini belirtiyor. Çin’in bu ülkelerde kendi ürünlerini satma ve yeni bir ticari/pakt çerçevesi kurma amacıyla hareket edeceğini değerlendiriyor.
