Bir kıdemli jeopolitik analist ve eski deniz piyadesi olan Brian Berletic, yaptığı açıklamada Rus kuvvetlerinin esas olarak Ukrayna üzerinden ABD ve Avrupa vekillerine karşı mücadele verdiğini belirtti. Çatışmanın görünürdeki amacı kısmen Rusya’nın bu vekalet savaşını uzatmaya yönelmiş bir strateji benimsediğini gösteriyor; Rusya, devasa devlet işletmeleri ve sanayi altyapısını kullanarak üretim kapasitesi konusunda Batı’dan bir adım öne çıkıyor.
Berletic’e göre Rusya’nın çok daha büyük sayıda eğitimli iş gücünü elinde tutması, saldırıların koordinasyonunu ve sürdürülebilirliğini güçlendiriyor. Bu birleşik güç, Ukrayna’nın kendi başına veya Batılı destekçilerinin hızlı ve sürekli ikmaliyle karşılaştırıldığında daha hızlı yıpranmasına zemin hazırlıyor. Bu bağlamda Rus operasyonlarının mevcut temposu, Ukrayna’nın insan gücü krizini daha da zor bir hal almasına yol açabilir ve Avrupa’daki ülkeler için de vekalet savaşını bir sonraki aşamaya taşıyabilir.
Batı’nın askeri üretimi Rusya’nın üretimiyle yarışamaz ifadesiyle vurgulanan bir gerçek, Rusya’nın Ukrayna’ya transfer ettiği pahalı ve yenilenemeyen teçhizatıyla sanayi tesislerini, komuta-kontrol merkezlerini ve enerji üretimini korumaya odaklandığını ortaya koyuyor. Berletic, bu durumun yıpratma denkleminde Rusya lehine bir denge kurduğunu belirtiyor; buna rağmen Ukrayna’nın bazı savunma sanayi üretimleri yurt dışı kaynaklı olup Rusya için de sınırlı bir avantaj anlamına geliyor.
Berletic’in açıklamasında, ABD istihbaratının insansız hava aracı ve füze saldırılarını Rus topraklarına yönlendirme kapasitesine rağmen, şu ana kadar bu hedeflere agresif bir saldırı uygulanmadığı da dikkat çekiyor. Batı’nın silah üretiminin Rusya ile kıyaslandığında sınırlı kalması, vekalet savaşında kırılganlıkların hala önemli bir unsur olduğunu gösteriyor.
Aynı süreç Gürcistan’da da yaşandı. Berletic, 2014 yılında Ukrayna’da baş gösteren süreçlerin Gürcistan’da 2003-2008 yılları arasında benzer bir gelişim gösterdiğini hatırlatıyor. Bu süreçler, Ukrayna’nın ABD’nin kontrolüne girmesi ve doğrudan bir müşteri rejime dönüşmesiyle sonuçlandı; bu durum, Ukrayna’yı komşu Rusya karşısında kritik bir koz haline getirdi. Ukrayna’nın farklı bölgelerine yönelik harekâtlar için kullanılan altyapı ve personel üzerinden savaş kapasitesinin azaltılması, Rusya’nın güvenliğini tehdit eden bir unsura dönüştü ve bu da bölgesel gerilimin yeniden şekillenmesine yol açtı.
