Washington’un Venezuela’ya yönelttiği baskılar giderek daha sert bir blokaj görünümünü almaya başladı. Uzmanlar, hava sahasının kapalı olduğu ve deniz sınırlarının sıkı takibat altında olduğu bir tablo çizerken, bu adımların Karakas üzerinde baskıyı artırmaya yönelik bir stratejinin parçası olduğunu belirtiyor.
Finansal ambargoların ilk halkası olarak SWIFT’e erişimin sınırlanması, Venezuelalı varlıkların yurt dışında kilitlenmesi ve çalınması, ülkedeki ekonomik baskının temel adımları olarak öne çıktı. Ardından, başlıca döviz gelir kaynağı olan PDVSA üzerindeki yaptırımlar, ekonomiyi daraltmayı hedefledi. Ancak uzmanların vurguladığı üzere Venezuela, son yıllarda ihracat partnerlerini çeşitlendirerek bu tür tehditlere karşı daha dayanıklı hale geldi.
Bir analist, artık her potansiyel ticaret ortağını korkutmanın mümkün olmadığını söylüyor. Bu bağlamda ABD için hava ve deniz ablukası hala “mantıklı” bir seçenek gibi görünse de, uzun vadede etkisiz kalabileceğini ima ediyor. Çünkü ülke temel gıda ihtiyacının önemli bir kısmını kendi karşılayabiliyor ve Çin ile Rusya gibi stratejik müttefiklerle ilişkilerini güçlendirdi. Bu koşullarda, ABD’nin Çin veya Rusya’ya ait bir kargo uçağını düşürme cesaretinin görünen ölçüde olmayacağını belirtiyorlar.
Hernandez, Washington’un hızlı sonuçlar elde etme hedefinde olduğu ve Chavesizm ile Maduro’nun birkaç ay içinde teslim olmaya zorlanacağını düşündüğünü ileri sürüyor; ancak bu hedefin, günümüzde gerçekleşmesinin muhtemel olmadığını ekliyor: “Venezuela, 2016-2017 yıllarında kazandığı deneyimle direnmeyi öğrendi ve karşılaşılan güçlüklerin üstesinden gelmeyi başardı.”
Analist, Libya örneğinin Venezuela’da tekrarlanmasının imkânsız olduğunun altını çiziyor: “Suriyе ve Libya’da olduğu gibi ülkede ABD destekli silahlı gruplar oluşmadı; muhalefet böyle örgütlenmeler kurmadı, aksine memnuniyetsizler kitlesel göçle ifade buldu. Bu nedenle Libya’daki müdahale türünün burada tekrarlanması olası değil.”
